பீகார் தேர்தல் முடிவுகள் - காங்கிரஸுக்கு ஒரு பாடம்!

இந்தியாவின் பழமையான வரலாறு முதல் இன்றைய வரலாறு வரை தனி இடம் பெற்று வரும் பீகார் மாநிலத் தேர்தல் முடிவுகள் வந்து விட்டன.

சின்னஞ்சிறு வயதிலேயே பீகார் எனக்கு அறிமுகமாகி விட்டது. நாற்பது நாற்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் திரைப்படம் பார்க்கத் திரையரங்குக்குச் சென்றால், படத்திற்கு முன், மத்திய அரசின் செய்தித் தொகுப்பு திரையிடப்படும். "பீகாரில் வெள்ளம்" எனக் கனத்த குரலில் ஒருவர் அம்மாநில மக்களின் துயரம் குறித்து விளக்கிக் கொண்டிருப்பார். வீட்டுக்குத் திரும்பியதும் தொடர்ந்து நாலைந்து நாட்கள், “பீகாரில் வெள்ளம்” என மிமிக்ரி செய்து கொண்டிருப்பது வழக்கம். பள்ளிக்கூடம் சென்றால் மவுரியர்கள் ஆண்ட மகத ராஜியம் பற்றியும் அசோகர் பற்றியும் பாடலிபுத்திரம், நாளந்தா பல்கலைக் கழகம் பற்றியும் படிக்கும்போது பாடத்திலும் பீகார் வரும். புத்த ஆலயமான 'விகார்' என்பதன் மரூவுதான் பீகார் எனவும் சொல்வர்.

இந்தியாவின் தேசியச் சின்னமான நான்கு சிங்கங்கள் கொண்ட ஸ்தூபியையும் தேசியக் கொடியின் சக்கரத்தையும் நாம் எடுத்துக் கொண்டது பேரரசர் அசோகரிடமிருந்துதான். அந்த அசோகரும் அவரின் முன்னோர்களான மவுரிய அரசர்களும் ஆண்ட காலத்தில் உலகப் புகழ் பெற்றிருந்த நாளந்தா பல்கலைக் கழகம் இருந்ததும் இன்றைய பீகாரில்தான். அசோகரின் ஆட்சியில் தலைநகரமாக இருந்த பாடலிபுத்திரம்தான் இன்றைய பீகாரின் தலைநகரம் பாட்னா! போரின் கொடுமைகளையும் ரத்தச் சகதியையும் கண்டு போர் செய்வதையே விட்டு விட்ட அசோகரின்  பழமையான வரலாறு கொண்ட பீகார் இன்று, ஏழ்மையிலும் சாதி ஆதிக்கத்திலும் ஆயுததாரிகளான குண்டர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கிறது. கட்சி வேறுபாடின்றிச் சாதி, மத வேறுபாடின்றிச் சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களே கொலை, கொள்ளை, ஆள்கடத்தல் போன்ற கிரிமினல் குற்றங்களுக்காகச் சிறையில் இருக்கின்றனர். அவர்களுள் ஆனந்த் மோகன், பப்பு யாதவ், முன்னா ஷுக்லா, பிரபுநாத் ஸிங், சகாபுதீன் போன்றோர் குறிப்பிடத்தக்கவராவர். அவர்கள் சிறைக்குள் இருந்து கொண்டே வெளியே தேர்தலையும் வாக்கெடுப்பையும் கட்டுப்படுத்த முடிகின்றது.

பீகாரின் முதல்வர் நிதீஷ் குமார் கூடக் கிரிமினல் குற்றவாளிகளான தம் கட்சி வேட்பாளர்களுக்கு ஓட்டு வேட்டையாடினார். 2005ஆம் ஆண்டில் ஒரு வாக்குச்சாவடியில் நிகழ்த்தப்பட்ட துப்பாகிச் சூடு சம்பவத்திற்காகக் கடந்த மூன்றாண்டுகளாக தாவூத்நகர் சிறையில் இருக்கும் ரண் விஜய் ஸிங், மற்றும் கொலை, ஆள் கடத்தல், பண மோசடி போன்ற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஆளான ஸர்ஃப்ராஸ் ஆலம், நீரஜ் குமார் ஸிங், புச்சன் யாதவ் போன்றோருக்கும் கிரிமினல்களக இருந்து அரசியல்வாதிகளான மனோரஞ்சன் ஸிங், சுனில் பாண்டே, ஆனந்த் ஸிங் போன்றோருக்கும் ஓட்டு வேட்டையாடிதில் நிதீஷ் குமார் வெட்கப்படவில்லை என்பதே பீகாரின் இன்றைய சட்டம் ஒழுங்கு நிலைக்குச் சான்று.

இப்போது நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட உறுப்பினர்களில் 141 பேர் கொலை, ஆள் கடத்தல் மற்றும் கொள்ளை போன்ற வழக்குகளில் சிக்கியுள்ளவர்கள் ஆவர். இவர்களுள் 58 பேர் நிதீஷின் ஐக்கிய ஜனதா தளம் கட்சியினர்; 58 பேர் பாரதீய ஜனதாக் கட்சியினர்; 13 பேர் லாலுவின் ராஷ்டிரிய ஜனதா தளம் கட்சியினர் ஆவர். இவர்களுடன் காங்கிரஸ் 3, பாஸ்வானின் லோக் ஜனசக்தி 3, கம்யூனிஸ்ட் 1, சுயேட்சை 5 என மற்றவர்களும் இடம் பிடித்துள்ளனர். கொலைவழக்கில் சிறையிலிருக்கும் ரண் விஜய்ஸிங்கும் வெற்றி பெற்றுள்ளார். ஸர்ஃப்ராஸ் ஆலம், நீரஜ் குமார் ஸிங், புச்சன் யாதவ் போன்றோரும் கிரிமினல்களக இருந்து அரசியல்வாதிகளான துமல்ஸிங், சுனில் பாண்டே, ஆனந்த் ஸிங் ஆகியோரும் வெற்றி பெற்றுள்ளனர்.

பீகாரில் 243 சட்டசபை தொகுதிகளுக்கான தேர்தல், ஒரு மாத காலம் ஆறு கட்டங்களாக நடந்து முடிந்து நிதீஷ் குமார் மூன்றாம் முறையாக முதல்வராகி விட்டார்.

இந்தியா  விடுதலை பெற்ற நாள் முதல் 1990 வரை - இடையே 11 மாதங்கள் ஜனதா கிரந்தி தள் ஆண்டதையும் ஆறு மாதங்கள் கர்பூரி தாகூரின் சோஷலிஸ்ட் கட்சி ஆண்டதையும் ஏறத்தாழ இரண்டரை ஆண்டுகள் ஜனதாக் கட்சி ஆண்டதையும் கழித்துவிட்டால் - பீகாரை நீண்ட 40 ஆண்டுகள் ஆண்ட காங்கிரஸ் 1990 ஆம் ஆண்டிற்குப் பின்  மீண்டும் ஆட்சிக்கு வர முடியவில்லை என்பதோடு  தேய்ந்தும் போயிற்று. அதற்குக் காரணம் இன்றைய பீகாரின் தவிர்க்க முடியாத் தலைவர்களுள் ஒருவரான லாலுபிரசாத் யாதவே!

அரசியல் அறிவியலில் முதுகலைப் பட்டமும் சட்டத்தில் இளங்கலைப் பட்டமும் பெற்றுள்ள லாலு பிரசாத் யாதவ், பாட்னா பல்கலைக்கழக மாணவர் யூனியனின் செயலாளராகப் பொது வாழ்வைத் துவக்கி, ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன், ராஜ்  நாராயணன், கர்பூரிதாகூர் போன்ற சோஷலிஸ்ட் தலைவர்களால் கவரப்பட்டு அவர்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டு 29 வயதில் 1977 ஆம் ஆண்டில் ஆறாவது நாடாளுமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1980 முதல் 89 வரை பீகார் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த லாலு 1990 முதல் 2005 ஆம் ஆண்டு வரை தாமும் முதல்வராக இருந்து, 1950 கோடி ரூபாய் மாட்டுத் தீவன ஊழல் வழக்கால் முதல்வர் பதவியிலிருந்து விலகித் தம் மனைவி ராப்ரிதேவியையும் முதல்வராக்கி, பீகாரைத் தம் பிடிக்குள் வைத்திருந்தார்.

லாலு அரசியல் பயின்ற அதே சோஷலிஸ்ட் தலைவர்களான ஜெயபிரகாஷ் நாராயணனிடமும் கர்பூரி தாகூரிடமும் அரசியல் பயின்றவர், பொறியியல் பட்டதாரியான நிதீஷ்குமார். மத்திய அமைச்சராகவும் பணியாற்றிய நிதீஷ்குமார் 2000ஆம் ஆண்டில் ஒரு வாரகாலம் பீகாரின் முதல்வராக இருந்தார். கடந்த 2005ஆம் ஆண்டுப் பொதுத்தேர்தலில் ஐக்கிய ஜனதா தளம், பாரதீய ஜனதாக் கட்சிக் கூட்டணியால், லாலுவின்  ராஷ்ட்ரீய ஜனதா தளம் கட்சியிடமிருந்து ஆட்சியைப் பிடித்துப் பீகாரின் முதல்வரானார்.

பீகாரின் மற்றொரு  தலைவர் - தலித்களின் நாயகனான - ராம்விலாஸ் பாஸ்வானும் முன்னவர்களைப் போலவே ஜெ.பி. இடம் அரசியல் பயின்றவரே!

இத்தேர்தலில் போட்டி நடந்தது லாலுவின் ராஷ்ட்ரீய ஜனதாதளம் + ராம்விலாஸ் பஸ்வானின் லோக்ஜன சக்திக் கட்சிக் கூட்டணிக்கும் நிதீஷ் குமாரின் ஐக்கிய ஜனதா தளம் + பாஜக கூட்டணிக்கும்தாம். ஐக்கிய ஜனதா தளம் 141 தொகுதிகளிலும் பா.ஜ., 102 தொகுதிகளிலும் போட்டியிட்டன. ராஷ்டிரிய ஜனதா தளம் 168 தொகுதிகளிலும் லோக் ஜனசக்தி கட்சி 75 தொகுதிகளிலும் போட்டியிட்டன. ராகுல் காந்தியின் திட்டப்படி காங்கிரஸ் அனைத்துத் தொகுதிகளிலும் தனித்துப் போட்டியிட்டது.

நிதீஷ் குமாரின் ஐக்கிய ஜனதா தளம் + பாஜக கூட்டணி 206 இடங்களை வென்றது லாலுவின் ராஷ்ட்ரீய ஜனதா தளம் + ராம்விலாஸ் பஸ்வானின் லோக்ஜன சக்திக் கட்சிக் கட்சி கூட்டணி 25 இடங்களைப் பெற்றது. தனித்துப் போட்டியிட்ட காங்கிரஸ் வெறும் நான்கு இடங்களில் மட்டுமே வெல்ல  முடிந்தது. 34 பெண்கள் வென்றுள்ள போதிலும் இரு இடங்களில் போட்டியிட்ட முன்னாள் முதல்வர் ராபரி தேவி தோற்றுவிட்டார்.

லாலுவைப் போலன்றி, ஊழல்களில் சிக்காமல் பீகாரின் முன்னேற்றத்திற்குப் பாடுபட்டு, மாநிலத்தில் சாலைகள் அமைத்ததையும் பாலங்கள் கட்டியதையும் கிராமப்புற சுகாதார நிலையங்களில் மருத்துவர்களை நியமித்ததையும் ஓரிலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட ஆசிரியர்களை நியமித்ததையும் தம் ஆட்சியின் சாதனையாக நிதீஷ் குமார் சொல்லிக் கொள்ள முடிந்தது. அவரின் தன்னம்பிக்கையால் நரேந்திர மோடியையும் வருண்காந்தியையும் தேர்தல் பிரச்சாரத்துக்கு வர வேண்டாம் எனத் தடுக்க முடிந்தது. இப்பிரச்சனையில் பா.ஜ.க.வுடன் மோதல் ஏற்பட்ட போதிலும் நிதீஷ் உறுதியுடன் நின்றார்.

சோனியா காந்தி, ராகுல் காந்தி, பிரதமர் மன்மோகன் ஸிங் என இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த அதிகார மையமும் முகாமிட்டு நிதீஷுக்கு எதிராகப் பிரச்சாரத்தை முடுக்கி விட்டும் அவர்கள் நிதீஷுக்கு எதிராகச் சுமத்திய குற்றச்சாட்டுகளை பீகார் மக்கள் பொருட்படுத்தாததும் சுமார் அறுபது தொகுதிகளில் வெற்றி தோல்விகளைத் தீர்மானிக்கும் முஸ்லிம்கள் பாஜக கூட்டணியில் இருந்த நிதீஷுக்கு வாக்களித்திருப்பதும் அவரது மக்கள் செல்வாக்கிற்குச் சான்று.

பீகாரின் தேர்தல் முடிவு அகில இந்திய அளவில் காங்கிரஸுக்குப் பெரும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. தமிழ்நாட்டில் இரு தினங்களுக்கு முன் வரை அடக்கி வாசித்த கருணநிதி, “சேர்ந்திருப்பதா பிரிந்து போவதா” எனக் கர்ஜிக்கும் நிலை வந்துவிட்டது. காமராஜர் ஆட்சி, தனித்துப் போட்டி என்றெல்லாம் முழங்கிக் கொண்டிருந்த காங்கிரஸ் இனி எந்தக் கட்சியுடன் கூட்டணிக்கு முயன்றாலும் அவர்கள் கொடுக்கும் இடங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு வாலைச் சுருட்டிக் கொள்ள வேண்டியதுதான். முலாயம்ஸிங், மமதா பானர்ஜி ஆகியோரும் இனி காங்கிரஸைப் பார்க்கும் பார்வை வேறாக இருக்கும். காங்கிரஸ் மீண்டும் மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடிக்க வேண்டும் என்றால் சரியான கூட்டணியைத் தேர்ந்தெடுப்பதோடு மத்தியில் ஆளும் கட்சி என்ற மமதையைக் களைந்து விட்டு, கூட்டணிக் கட்சிகளுடன் தேவையற்ற மோதல் போக்கைக் கைவிட்டு, மக்களோடு கலந்து மக்கள் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கக் களம் இறங்க வேண்டும். மாநிலங்களில் குட்டித் தலைவர்களையும் குட்டி வைக்க வேண்டும்.

ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் -- விடை தெரியா வினாக்கள்

அடிமை இந்தியாவில் 1881 ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தொலைபேசி, சுதந்திர இந்தியாவில் அரசின் கையிலும் கட்டுப்பாட்டிலும்  இருந்தது. இந்தியா சுதந்திரமடைந்த 1947 காலகட்டத்தில் ஐயாயிரத்தில் ஒருவருக்கு மட்டுமே தொலைபேசி இணைப்பு இருந்தது. பெரிய வணிகர்களும் தொழிலதிபர்களும்  முதலாளிகளும்  பணக்காரர்களும் மட்டுமே தொலைபேசி இணைப்புப் பெற முடியும். தொலைபேசி இணைப்புக் கிடைப்பதற்காக  முன்பணம் கட்டி மாதக்கணக்கில் காத்திருந்து தொலைபேசி இணைப்பைப் பெற வேண்டிய நிலை. பக்கத்து ஊருக்கு ஓர் அவசரச் செய்தியைத் தெரிவிப்பதற்குக் கூட ட்ரங்க் கால் பதிவு செய்து மணிக்கணக்கில் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை இருந்தது.

அறுபதுகளில் இந்தியாவில் எஸ்.டி.டி அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின் ட்ரங்க் கால் புக் செய்து காத்திருக்கும் நிலையில் மாற்றம் வந்தது. வாடிக்கை யாளர்கள் நேரடியாக டயல் செய்து பேசும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. ஆனால் சாதாரண பொதுமக்கள் தொலைபேசி இணைப்புக் கிடைப்பதற்குப் பல ஆண்டுக் காலம் காத்திருக்க வேண்டிய நிலையே நீடித்தது. இணைப்புக் கிடைத்தாலும் தொலைபேசிகள் சரியாக வேலை செய்யா. 1980 ஆம் ஆண்டில் அன்றைய தொலைதொடர்புத் துறை அமைச்சரான சி.எம். ஸ்டீஃபனை நோக்கி இது குறித்து வினா எழுப்பிய நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான சுதந்தராக்கட்சித் தலைவர் பிலூ மோடி "எஸ் டி டி என்பது Steephan's Telephonic Disaster" எனக் கிண்டல் செய்த நிகழ்ச்சியும் நடந்தது. "தொலைபேசி என்பது ஆடம்பரப்பொருள்;  இன்றியமையாத ஒன்று எனக்கோரும் உரிமை யாருக்கும் இல்லை. தொலைபேசிச் சேவையில் அதிருப்தி உள்ளவர்கள் தங்கள் தொலைபேசிக் கருவிகளை அரசிடம் ஒப்படைத்து விடலாம்.தொலைபேசிக்காகப் பதிவு செய்து விட்டு எட்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேல் காத்திருப்பவர்களுக்கு அவற்றைக் கொடுப்போம்" என்று அமைச்சர் ஸ்டீபன் அவையில் அறிவித்ததும் நிகழ்ந்தது.

இப்படி எட்டாக்கனியாக  இருந்த தொலைபேசியை மக்களுக்குப் பரவலாக்கியவர் இந்தியாவின் பிரதமராக இருந்த மறைந்த ராஜீவ்காந்திதான். 1987 ஆம் ஆண்டில் அவரது தொழிநுட்ப ஆலோசகர் ஸாம்பிட்ராடோ மூலம் தொலைத் தொடர்பில் பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தினார் ராஜீவ்காந்தி.  நாடெங்கும் பி.சி.ஒ எனப்படும் பொதுத்தொலைபேசி அழைப்பகங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. வெளிநாட்டுத் தொடர்புகூட நேரடி அழைப்பின் மூலம் எளிதாக்கப் பட்டது. சுக்ராம் காலத்தில் தாராளமயமாக்கல் கொள்கையால் நாடெங்கும் இணைப்புகள் காத்திருப்பின்றி வழங்கப்பட்டன.  தயாநிதிமாறன் காலத்தில் இன்னும் எளிமையாக்கப்பட்டது. ஆகஸ்ட் 2010 ஆம் ஆண்டிற்குள் வீட்டு இணைப்பும் மொபைல் இணைப்புமாக  706.37  மில்லியன் வாடிக்கையாளர்களும்   670.60 மில்லியன் மொபைல் இணைப்புகளுமாக மிளிர்கிறது இந்தியாவின் தொலைதொடர்பு வளர்ச்சி. ஒரு தனியார் மொபைல் இணைப்பு நிறுவனம் மட்டும் 200 மில்லியன் வாடிக்கையாளர்களைக் கொண்டு இயங்குவது, தொலைதொடர்புத் துறையில் தனியாரின் மிதமிஞ்சிய வளர்ச்சிக்கு ஒரு எடுத்துக் காட்டு  ஆகும்..

வளம் கொழிக்கும் துறையாக இன்று மாறி இருக்கும் தொலைதொடர்புத் துறையில் ஆண்டிமுத்து ராசாவுக்கு முன்னர் அமைச்சர்களாக இருந்தவர்களும் ஊழல் குற்றசாட்டிலிருந்து  தப்பவில்லை.

1991-1996 காலகட்டத்தில்  சுக்ராம்  தொலைதொடர்பு அமைச்சராக இருந்தபோது மொபைல்ஃபோன் புரட்சிக்கு வித்திட்டார். எனினும் அவர் தம் துறையில் 1500 கோடி ரூபாய் ஊழல் புரிந்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார். மேலும் 20,000 கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள தொலைத் தொடர்புக் கருவிகள் வாங்கும் ஒப்பந்தம் வழங்குவதற்குப் பணம் பெற்றார் எனும் குற்றச்சாட்டுக்கும் ஆளானார். வருமானத்துக்கு அதிகமாக நாலேகால் கோடி ரூபாய் அளவுக்குச்  சொத்துச் சேர்த்திருந்த குற்றத்திற்காக மூன்றாண்டுகள் சிறைத்தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டார்.

1998-99 காலத்தில் பி.ஜே.பியைச் சேர்ந்த ஜக்மோகன் அமைச்சராக இருந்தபோது   தொலைதொடர்புத் துறைக்கு மாதம் ஒன்றுக்கு 41.57 கோடி ரூபாய் (92 மில்லியன் டாலர்) இழப்பு எற்பட்டது. இதனால் அவரை அத்துறையில் இருந்து மாற்றிவிட்டுத் தாமே அத்துறையின் பொறுப்பைக் கூடுதலாக ஏற்றார் அன்றைய பிரதமர் வாஜ்பாய்.

இத்துறையில் தமக்கு உதவியாக ராம்விலாஸ்பாஸ்வானை ராஜாங்க அமைச்சராக நியமித்தார் வாஜ்பாய். 1999 முதல் 2001 வரை பொறுப்பில் இருந்த பாஸ்வான்  மீதும் Global System for Mobile Communications (GSM) மற்றும் Code Division Multiple Access (CDMA) உரிமங்கள் வழங்கியது தொடர்பாக ரூபாய் 1300 கோடி ஊழல் குற்றச்சாட்டு எழுந்ததை அடுத்து  ராம்விலாஸ் பாஸ்வான் நீக்கப்பட்டு அவ்விடத்திற்கு ப்ரமோத்மகாஜன்  நியமிக்கப்பட்டார்.

2001 முதல் 2003 வரை ப்ரமோத்மகாஜன் அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் தனியார் மொபைல் நிறுவனங்களிடமிருந்து அரசுக்கு வரவேண்டிய  கட்டணங்களை விட்டுக் கொடுத்ததால் கோடிக் கணக்கில் அரசுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டது. ரிலையன்ஸ் நிறுவனத்துக்குச் சட்ட விதிகளுக்கு முரணாகச் சலுகைகள் வழங்கியதாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட மகாஜன் அதற்கென ஆயிரம் கோடிகளில் பலன்பெற்றார் என்றும் கூறப்பட்டது.

ப்ரமோத் மகாஜனை நீக்கிவிட்டு அவ்விடத்தில் அமர்த்தப்பட்ட அருண்ஷோரி மீதும்  குற்றச்சாட்டு உண்டு. 2003 முதல் 2005 வரை தொலை தொடர்புத் துறை அமைச்சராக இருந்த அருண்ஷோரி, ராசா மீதான பாராளுமன்ற கூட்டுக் குழு விசாரணை தேவையற்றது எனக்  கூறி வருவது குறிப்பிடத் தக்கது.  

பி.ஜே.பி ஆட்சி முடிவுக்கு வந்த பின் பதவி ஏற்ற காங்கிரஸ் கூட்டணி அரசில் பணம் கொழிக்கும் தகவல் தொடர்புத் துறையைப் போராடிப் பெற்று, முதன் முறையாக அரசியலிலும் நாடாளுமன்றத்திலும் அடியெடுத்து வைத்த -- எந்த அரசியல் அனுபவமும் இல்லாத தம் பேரன் தயாநிதி  மாறனை அத்துறையின் அமைச்சராக்கி அழகு பார்த்தார் கருணாநிதி. மதுரை தினகரன் நாளிதழ் நடத்திய கருத்துக்கணிப்பின் எதிர்விளைவாக அந்நாளிதழ் அலுவலகம் தாக்கப்பட்டு, விலைமதிக்க வொண்ணா மூன்று உயிர்கள் பறிக்கப்பட்டபோது எழுந்த குடும்ப கலகத்தில், பேரன் தயாநிதியை நீக்கி விட்டு அந்த இடத்தில் தம்  நம்பிக்கைக்கு உரியவரான ராசாவை நியமித்தார் கருணாநிதி. அன்று முதல் கடந்த வாரம் வரை ராசாவே தொலைதொடர்புத் துறை அமைச்சராக இருந்தார்.

ஒரு கோடி... இல்லை பத்துக் கோடி...  இல்லையில்லை... நூறுகோடி..? எத்தனை பூஜ்யங்கள் இட்டால் ஒரு கோடி என்பதை எண்ணால் எழுத முடியும் என்று கூடத் தெரியாத பாமர மக்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் ஒரு நாட்டில்  1.76 இலட்சம் கோடி ரூபாய்  என்பதைக் கற்பனை கூடச் செய்ய  முடியவில்லை. இந்தியாவின் தொலைத் தொடர்புத்துறை  அமைச்சராக இருந்த ஆண்டிமுத்து ராசாவால் இந்திய அரசுக்கு / இந்திய மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்டுள்ள  துரோகம் இது.

தொலைதொடர்பில் மிகவும் மதிப்பு மிக்கது  2nd Generation electro-magnetic spectrum -- இரண்டாம் தலைமுறை  மின்காந்த அலைக்கற்றை--! பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கின் அறிவுரையையும் பொருட்படுத்தாமல், தொலை தொடர்பு ஒழுங்குமுறை  ஆணையம் தெரிவித்த எதிர்ப்புகளையும் மீறி, எதிர்ப்புத் தெரிவித்த தம் துறை அதிகாரிகளை மாற்றி, யாருடைய லாபத்துக்காகவோ தம்மிச்சையாகச் செயல்பட்டு, குறிப்பிட்ட  ஒரு நாளில், ஒரு மணி நேரத்துக்குள், "முந்துவோருக்கு முதல் சேவை" (First come first service) என்ற அடிப்படையில் ராசா வழங்கிய ஸ்பெக்ட்ரம் உரிமத்தால் -- உரிமங்கள் சினிமா டிக்கட்டுகள்போல் விற்கப்பட்டன என டில்லி உயர்நீதிமன்றம் விமர்சித்திருந்தது -- நாட்டுக்கும் மக்களுக்கும் பேரிழப்பை ஏற்படுத்திவிட்டார் ஆண்டிமுத்து ராசா. ஊடகங்களில் வெளியான செய்திகளின்படி  ஆராசா தம் முறைகேட்டால் சுமார் 1,76,379 கோடி ரூபாய் அளவுக்கு அரசுக்கு வர வேண்டிய வருமானத்தைத் தனியாருக்குத் தாரை வார்த்துவிட்டார்.

2008-2009 ஆண்டில் மத்திய அரசின் பட்ஜெட்டின் பற்றாக்குறையில் நான்கில் மூன்று பங்கை இத்தொகையால் நிரப்பியிருக்க முடியும். அரசியல்வாதிகள் தங்கள் சுயநலத்துக்காக இதை வைத்து அரசியல் செய்தாலும் நாட்டு நலனில் அக்கறையுள்ள பொதுமக்கள் அனைவரையும் ஆத்திரமுறச் செய்த செயல் இது

இதைப்பற்றி விளக்கமாகவும் விரிவாகவும் அச்சு மற்றும் மின்னணு ஊடகங்களில் விமர்சிக்கப்பட்டு விட்ட நிலையில் இவ்விவகாரத்தில் சில வினாக்களுக்கு விடை தெரியாமலே உள்ளன.  

* இப்போது நாடாளுமன்றத்தில் அமளியில் ஈடுபடும் பீஜேபி, ராசாவுக்கு முன் அத்துறையில் நடந்த ஊழல்கள் பற்றி ஏன் வாய் திறக்கவில்லை?அன்றைய ஊழலின் மதிப்பான   கோடிகளின் எண்ணிக்கை இலட்சத்தைத் தொடவில்லை என்பதாலா அல்லது சொந்தக்கட்சி அமைச்சர்கள் என்பதாலா?

* நாடாளுமன்றச் செயல்பாட்டை முடக்கி வைத்து நடத்திய போராட்டத்தால் அமைக்கப்படும் நாடாளுமன்றக் கூட்டுக்குழு பீஜேபியின் அமைச்சர்களின் ஊழல்களையும் விசாரிக்கும் என்று இன்று சொல்லும் காங்கிரஸ் , எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும்போது இதைப்போன்ற போராட்டங்களை ஏன் நடத்தவில்லை?

* ராசா பொறுப்புக்கு வந்தபின் 2008 ஆம் ஆண்டில் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் பற்றி இடதுசாரிகள் வினா எழுப்பினர்.  எனினும் முக்கிய எதிர்க்கட்சியான பீஜேபி இன்று காட்டும் வேகத்தை அன்று காட்டியிருக்கவில்லை. 2009 ஆம் ஆண்டில் நடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நீலகிரி தொகுதியில் ராசா போட்டியிட்டபோதும் தி.மு.கவுக்கு    எதிராக இவ்வூழல்  தமிழகத்தின் அனைத்துத் தொகுதிகளிலும்  மிகப்பெரிதாக முன்னிலைப்படுத்தப்படாதது ஏன்?

* இன்று பீஜேபியுடன் கைகோர்த்து நாடாளுமன்றத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தும் அஇஅதிமுக தேர்தல் நேரத்தில் இதை ஏன் மக்களிடம் கொண்டு செல்லவில்லை?

* தேர்தலில் காங்கிரஸ் திமுக கூட்டணி வென்று மத்தியில் ஆட்சி அமைக்க முயலும்போது ஆ.ராசாவைத் தொலைதொடர்புத்துறை அமைச்சராக்க வேண்டும் என டில்லியில் அமர்ந்து கொண்டு அரசியல் செய்த கருணாநிதி வெளியில் இருந்து அரசை ஆதரிக்கப்போவதாகப் பயமுறுத்தியது  ஏன்?

* ராசாவுக்கு தொலைதொடர்புத்துறையில் அப்படி என்ன தனித்திறமை? ராசாவை விட்டால் வேறு திறமையான ஆளே இந்தியாவில் இல்லையா ?

* ராசாவின் இலட்சம் கோடி ஊழலில்  கருணாநிதிக்கு என்ன ஆர்வம்? கருணாநிதி குடும்பத்தாரின் பங்கு என்ன?

* கருணாநிதியின் மிரட்டலால் மீண்டும் அமைச்சரான ராசா,  தயாநிதி மாறன் தொலைதொடர்பு அமைச்சராக இருந்தபோது  ரூ. 10,000 கோடி அளவிற்கு முறைகேடு நடந்திருப்பதாகக்  குற்றம் சுமத்தினார். பதிலுக்கு  மாறன் சகோதரர்கள், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் குறித்தும் ராசாவின் முறைகேடான செயல்கள் குறித்தும் தமது  சன்  டி.வி.யிலும் தினகரன் நாளிதழிலும் ரூ. 60,000 கோடி ஊழல் எனச் செய்தி வெளியிட்டு  நாறடித்தனர். கண்கள் பனித்து இதயம் இனித்து , கருணாநிதி குடும்பத்துடன் மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்தபின் இவ்வூழல் மாறன் குடும்பத்தால் மறக்கப்பட்டது ஏன்?

* ஊழல் குற்றம் சுமத்தப்பட்ட ராசாவுக்கு ஆதரவாக வந்த கருணாநிதி "ராசா ஒரு தலித்" எனக் கீழ்த்தர அரசியல் செய்வது ஏன்?

* ராஜீவ்காந்தி காலத்து போஃப்பர்ஸ் ஊழலைப் பிரமாண்டமாக்கிப் போராடிய கருணாநிதி ஸ்பெக்ட்ரம் உரிமம் வழங்கியதில் ஊழலே இல்லை என்று சொல்வது ஏன்?

* இத்தனைக்கும் பிறகும் மத்திய அரசும் பிரதமரும் ராசாவுக்கு ஆதரவாக இருப்பது ஏன்?

யாரேனும் விடை கூறுவரா?

இவ்வினாக்களுக்கெல்லாம் ஒரே விடை வேறொருவருக்காக வேறொரு சமயத்தில் ஜெயலலிதா  சொன்னதுதான்.

ஆம்!  Selective amnesia.

ஆள்கடத்தல்--அரசு--ஊடகம்--மக்கள்

கோவையில் மோகன்ராஜ் என்கிற மோகன கிருஷ்ணனைக் கோவைக் காவல்துறை "என்கவுண்டர்" கொலை செய்ததுதான் தமிழ்நாட்டில் இவ்வாரப் பரபரப்பு.

அவனைக் கொன்ற செய்தி வெளியானதும் கடத்தப்பட்ட குழந்தைகளின் பெற்றோர் உட்பட அந்தப்பகுதி மக்கள் காவல்துறையைப் பாராட்டியும் மகிழ்ச்சி தெரிவித்தும் இனிப்பு வழங்கியும் "தீபாவளி" எனக்கூறியும் தம் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினர்.

காவல்துறை செய்தது சரி என ஒரு பக்கமும் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு வரும் முன் இப்படிச் செய்தது தவறு என மறு பக்கமுமாக இப்போது கருத்துகள் வைக்கப்படுகின்றன. இணைய தளங்களிலும் வலைப்பூக்களிலும் வாதப்பிரதி வாதங்கள் நடக்கின்றன. காவல்துறை செய்யும் பரவலான "என்கவுண்டர்"கள் 1983-84 களில்  தமிழ்நாட்டில் அறிமுகமாயின. அன்று முதல் இன்று வரை  என்கவுண்டருக்குக் காவல்துறை கூறும் காரணம் மட்டும் மாறவில்லை.நம் பேசு பொருள் அது இல்லை என்பதால் நாம் அதற்குள் புக விரும்பவீல்லை.

******

சில போராளிக் குழுக்கள் சிறையில் இருக்கும் தங்கள் கூட்டாளிகளை விடுவிப்பதற்காக வி.ஐ.பி.களையோ அல்லது அவர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்களையோ கடத்திக் கொண்டுபோய்ப் பணயக் கைதிகளாக்குவதுண்டு. வி பி சிங் ஆட்சியில், 1989 ஆம் ஆண்டு காஷ்மீர்ப் போராளிக் குழுவான ஜம்மு காஷ்மீர் விடுதலை முன்னணி  (J K L F) மத்திய உள்துறை அமைச்சராக இருந்த முப்தி முகமது ஸயீதின் மகள் டாக்டர் ரூபையாவைக் கடத்திக்கொண்டுபோய்ப் பணயக்கைதியாக வைத்து அவ்வியக்கத்தின் உறுப்பினர்களான ஐவரைச் சிறை மீட்டது.. 1999 ஆம் ஆண்டு பாரதீய ஜனதா ஆட்சிக் காலத்தில் ‘ஹர்கதுல் முஜாஹிதீன்’ என்ற பாகிஸ்தானிய பயங்கரவாதக்குழுவினர் இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் விமானத்தைக் கடத்தி மொத்தப் பயணிகளையும் பணயக்கைதிகளாக்கி இந்தியச் சிறையில் இருந்த மசூத் அசார், அகமது உமர் சயீத் சேக். முஸ்டாக் அகமது ஜர்கார் ஆகிய  மூன்று பயங்கரவாதிகளை மீட்டனர்.

1994 ஆம் ஆண்டில், தன் தம்பி அர்ஜுனனுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதற்காகக் கோயம்புத்தூரைச்  சேர்ந்த காவல் துணைக்கண்காணிப்பாளர் சிதம்பரநாதன் என்பவரை அவரது தோட்டத்திலிருந்து பணயக்கைதியாக வீரப்பன் கடத்திச் சென்றான். பத்தாண்டுகளுக்கு முன் கருணாநிதியின் ஆட்சியில் 2000 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 30ஆம் தேதி நடிகர் ராஜ்குமார்  வீரப்பனால் கடத்தப்பட்டர். தன் சகாக்களின் சிறை மீட்பே வீரப்பனின் கோரிக்கை என்று சொல்லப் பட்டாலும்  வீரப்பனுக்குக் கோடிக்கணக்கில் பணம் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கர்நாடக மாநில டி ஜி பி யாக இருந்த தினகர் தாம் எழுதிய நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ராஜ்குமார் கடத்தலுக்குச் சரியாக இரண்டாண்டுகளுக்குப் பின் கர்நாடக அமைச்சர் நாகப்பா வீரப்பனால் கடத்தப்பட்டார்.

இவ்வாண்டு செப்டம்பர் மாதம் பீகாரில், 4 போலீஸரை மாவோயிஸ்ட்கள் கடத்திச் சென்று 48 மணி நேரத்துக்குள்  சிறையில் உள்ள தம் இயக்கத்தவர் சிலரை விடுவிக்க வேண்டும் என்றும் போலீஸ் நடத்தும் தேடுதல் வேட்டையை நிறுத்த வேண்டும் என்று கெடு விதித்தனர்.அரசு அவர்களின் கோரிகைக்குச் செவிகொடுக்காததால்  லூகாஸ் டெட்ரே என்ற காவலரைக் கொன்று வீசினர் மாவோயிஸ்ட்கள் .

இக்கடத்தல்களுக்குப் பின்னணிகளாகச் சில கோரிக்கைகளும்  இருந்தன.

******

இந்தியாவில் பரவலாகப் "பிள்ளைபிடிப்பவர்கள்" இருந்தே வந்துள்ளனர். சிறு குழந்தைகளைக் கடத்திக்கொண்டுபோய் வெளியூர்களிலோ வெளி மாநிலங்களிலோ பிச்சை எடுக்கும் தொழிலில் ஈடுபடுத்தும் "பிச்சைத் தொழில் மாஃபியா"க் கும்பல்கள் இதற்கென நியமித்துள்ள ஆண் பெண் ஏஜண்டுகள் ஊருக்குள் வந்து குழந்தைகளைக் கடத்திச் செல்வர். பள்ளிக்கூடம் போவதற்கோ வீட்டுப்பாடம் செய்வதற்கோ முரண்டுபிடிக்கும் குழந்தைகளைப் “பிள்ளைபிடிக்காரன்" பெயரைச் சொல்லிப் பெற்றோர் மிரட்டியதும் உண்டு.

பிறந்த சில நாட்களான பச்சிளங்குழந்தைகளைப் பிரசவ ஆஸ்பத்திரிகளில் இருந்து கடத்திப் பணத்துக்காக விற்கும் கும்பல் அடிக்கடி பிடிக்கப்படுவதும் நடக்கின்றது.விபச்சார மாஃபியாக் கும்பல் இளம்பெண்களைக் கடத்திக் கொண்டுபோய் விறபதும் நடக்கின்றது

மும்பை போன்ற மாநகரங்களில் இருட்டுலக தாதாக்கள் பெரும் வணிகர்களையும் தொழிலதிபர்களையும் பணத்துக்காகவும் சிலரைத் தொழிற்போட்டியாளர்களுக்காகவும் கடத்தும் செய்திகளையும் அவ்வப்போது பத்திரிகைகளில் படித்திருக்கிறோம்.   சென்னையில் வெள்ளைரவி, ஆசைத் தம்பி, கபிலன் போன்ற தாதாக்கள் பணத்துக்காக ஆள் கடத்தலில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அவர்களும் போலீஸ் என்கவுண்டரில் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர் என்பது பலரும் மறந்துவிட்ட செய்தி.

1978 ஆம் ஆண்டில் டில்லியில் கீதாசோப்ரா, சஞ்சய் சோப்ரா எனும் இரு குழந்தைகள் பணத்துக்காகக் கடத்தப்பட்டனர். போலீஸ் தேடுதல் வேட்டையில் மூன்று நாட்களுக்குப் பின் அக்குழந்தைகளின் உயிரற்ற  உடல்கள் மட்டுமே  கிடைத்தன. பில்லா, ரங்கா எனும் இருவர் அவ்வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு தூக்குத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டனர். 1990 ஆம் ஆண்டில் கல்கத்தாவில் 14 வயதுச் சிறுமியைக் கற்பழித்துக் கொன்ற குற்றத்திற்காக, தனஞ்சய் சட்டர்ஜி என்பவன்  தூக்கிலேற்றப்பட்டான்.

2005 -2006 ஆம் ஆண்டில் டில்லிக்கு அருகே உள்ள நோய்டாவில் ஒரு வீட்டிலிருந்து பதினைந்துக்கும் மேற்பட்ட எலும்புக்கூடுகள் கண்டுபிடிக்கப் பட்டன. நான்கு முதல் பன்னிரண்டு வயது வரை உள்ள எட்டுக் குழந்தைகளைக் கொன்றதாக அவ்வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டட ஸுபாஷ்  வாக்குமூலம் கொடுத்திருந்தான்

தமிழ்நாட்டில் சமீப காலத்தில் குழந்தைகள் கடத்தல் அன்றாடச் செய்தி ஆகின்ற அளவுக்கு அதிகமாக நடக்கின்றது. அக்டோபர் 29 ஆம் தேதி கோவையில் பள்ளிக் குழந்தைகள் முஸ்கனும் ரித்தீஸும் கடத்தப்பட்டனர்.

நவம்பர் 1 ஆம் தேதி சென்னையில் மாணவன் கீர்த்திவாசன் கடத்தப்பட்டான். ஆறு மாதங்களுக்கு முன் தமிழகச் சட்டமன்ற உறுப்பினரின் தம்பி மகனையே பணத்திற்காகக் கடத்திச் சென்ற சம்பவம் நிகழ்ந்தது. சட்டமன்றத்தின்  காங்கிரஸ் உறுப்பினர் பாளை அமரமூர்த்தியின் தம்பி மகனான ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவன் தர்மதுரையைக் கடத்திச் சென்று ஐம்பதுலட்சம் ரூபாய் பணயத் தொகை கேட்டனர். நான்கு நாட்களுக்குப் பின் மாணவன்  மீட்கப்பட்டான் "ஐம்பது லட்சம் ரூபாயைப் பெற்ற பின் சிறுவனைக் கொன்றுவீசி விட்டுத் தப்பிக்கத்  திட்டமிட்டிருந்தோம் "என இக்கடத்தலில் கைது செய்யப்பட்ட டிரைவர் போலீஸிடம் வாக்குமூலம் கொடுத்தான்.

ஆடம்பர வாழ்வுக்கு ஆசைப் பட்டுப் பணத்துக்காக இதைப்போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுகின்றனர். பில்லா, ரங்காவிலிருந்து கீர்த்திவாசனைக் கடத்திய பட்டதாரிகளான விஜய்யும் பிரபுவும் கொடுத்த வாக்குமூலமும் தர்மதுரையைக் கடத்திய டிரைவர் மனிகண்டனின் வாக்குமூலமும் இதை நிரூபிக்கின்றன.

பள்ளிக் குழந்தைகள் வாகன விபத்தில் இறக்கின்ற சம்பவங்கள் அடுத்தடுத்து நிகழ்ந்துவிட்டால் அரசு உடனே பள்ளிக் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு பற்றிச் சட்டம் இயற்றியோ ஆணை பிறப்பித்தோ நடவடிக்கை எடுத்ததாகக் காட்டிக்கொள்ளும். கும்பகோணம் பள்ளித் தீவிபத்தில் 94 குழந்தைகள் எரிந்து சாம்பலான பின்புதான் அரசு விழித்துக் கொண்டு பள்ளிகளுக்கான உரிமம் வழங்குவது தொடர்பாக ஆணை பிறப்பிக்கிறது. இதோ இப்போது அடுத்தடுத்துக் குழந்தைக் கடத்தல் நடந்தபின் பள்ளிகளுக்கு விழிப்புணர்வு ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. மீடியா வெளிச்சமும் செய்திப்பரபரப்பும் உருவாக்கும் ஆவேசம் சில நாட்களில் முடிந்து விடும்; மக்களும் அடுத்த பரபரப்பான செய்தி வரும்போது பழையதை மறந்து விடுவர்.

பணத்திற்காகக் குழந்தைகளைக் கடத்துவதற்கும் பாலியல் வன்கொடுமை புரிவதற்கும் குற்றவாளிகளைத் தூண்டுவதில் திரைப்படங்களுக்கும் பங்கு இருக்கிறது. இயக்குநர் மிஸ்கீன் வெளியிட்ட 'அஞ்சாதே' திரைப்படம் இதைத்தான் கூறியது. “நல்ல படம்" என மக்கள் பார்த்து ரசித்தனர். ஆனால் மிஸ்கீனோ தாம் எடுத்தவற்றுள் “கீழ்த்தரமான படம்” என அப்படத்தைப் பற்றிக் கருத்துக் கூறியிருந்தார். குற்றவாளிகளைக் கூட ஹீரோவாகப் பார்க்கும் ரசிக மனோபாவம் நம்மிடம் இருக்கிறது. குழந்தைகளைக் கடத்திக் கொன்ற கேவலமான கொடிய குற்றவாளிகளான ரங்கா, பில்லாவின் பெயர்களில் சுடச்சுட  தமிழிலும் தெலுங்கிலும் இந்தியிலும் திரைப்படங்கள் வெளிவந்து பணத்தைக் குவித்தன. திரைப்படங்களில் ரவுடி / தாதாக் கதாநாயகன் செய்யும் குற்றச் செயல்களை ரசிக்கிறோம்; பரபரப்பாக வழங்கப்படும் செய்திகளில் வரும் குற்றச் செயல்களைக் கண்டு கொதிக்கிறோம்; குதிக்கிறோம். இது இரட்டை மனோபாவம்.

டாக்டர் ரூபையா, நடிகர் ராஜ்குமார், இந்தியன் ஏர்லைன்ஸ் பயணிகள், அமைச்சர் நாகப்பா போன்றோரின் கடத்தலுக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவத் தையும் அவர்களை மீட்கக் காட்டிய தீவிரத்தையும் அரசு தன் ஊழியர்களான காவலர்களை மீட்பதற்குக் காட்டவில்லை.

இம்மாதம் 6 ஆம் தேதி தஞ்சை மாவட்டம் திருக்காட்டுப்பள்ளி அருகே உள்ள விசுனம்பேட்டை காலனி தெருவைச் சேர்ந்த ஏழை விவசாயியின் மகளான ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவி கீர்த்திகா கொலை செய்யப்பட்டாள். கோவை, சென்னை போன்ற மாநகரங்களில் வாழும் பெரு வணிகர்களின் குழந்தைகள் கடத்தப்பட்டது  ஊடகங்களின்  கவனத்தை ஈர்த்தது; பொதுமக்களிடம் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது! ஏழைச் சிறுமியின் கொலை மக்களிடம் ஆவேசத்தையோ கொதிப்பையோ  ஏற்படுத்தவில்லை

மனிதர்களின் உயிர் விலைமதிக்கவொண்ணாதது. வி.ஐ.பி.யின் உயிருக்கும் ஏழையின் உயிருக்கும் இடையே வேறுபாடு காட்டும்  அரசும் ஊடகங்களும  பொது மக்களும் வி.ஐ.பி.களின்  கடத்தலுக்கும் கோவை குழந்தைகளின் கொலைக்கும் சென்னை மாணவன் கடத்தலுக்கும் அளித்த முக்கியத்துவத்தை மாவோயிஸ்டுகளால் கடத்தப்பட்ட நான்கு  போலீஸ்காரர்களின் கடத்தலுக்கும் சிறுமி  கீர்த்திகா  கொலைக்கும் தரவில்லை என்பது அனைவரின் இரட்டை முகத்தை  வெளிப்படுத்தும் சான்றாகும். சமூகப்  பொருளாதாரக் கல்வி ஏற்றத்தாழ்வு நோக்காமல் பாதிக்கப்பட்டோர் அனைவருக்கும் ஒரே அளவில் முக்கியத்துவம் அளிப்பது நம் கடமை என அனைவரும் உணரும் நாள் எந்நாளோ?

சிவசேனா -- மூன்றாம் எடிசன் - 2

மாநிலவெறி, மண்ணின் மைந்தர், காவிச்சிந்தனை எனப் பல முகங்கள் காட்டினாலும் பால்தாக்கரேய்க்கும் சிவசேனாவுக்கும் அவை சுயநலத்திற்கான பல முகமூடிகள்தாம்.

மராட்டியர் அல்லாதவர்களை, பம்பாயிலிருந்து விரட்டும் கொள்கையுடைய சிவசேனா, தென்னிந்தியர்களையும் வட இந்தியர்களையும் குறிவைத்ததுபோல், குஜராத்தி, மார்வாடி வணிகர்களையும் தொழில் அதிபர்களையும் பகைத்துக் கொள்வதில்லை; "மராட்டியர்களுக்கு அவர்கள் வேலை தருகிறார்கள்" என்ற காரணத்தையும் சொல்லிக் கொள்வர் சிவசைனிகர்.

அகில இந்தியாவிலும் இருந்த ஜனநாயக சக்திகள் ஒருமித்த குரலில் எதிர்த்த நெருக்கடி நிலையை ஆதரித்ததன் மூலம், தன் மீதான தடையிலிருந்தும் கைதுகளிலிருந்தும் தன்னைக் காத்துக் கொண்டது சிவசேனா! ஆர் எஸ் எஸ் தடை செய்யப்பட்டது போல அதன் காவிக் கூட்டாளியான சிவசேனாவும் தடை செய்யப்பட்டு விடும் என்ற அச்சம் நிலவியபோது, தம் காவித் தலைமையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, தம்மைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக நெருக்கடி நிலையை வரவேற்றார் பால்தாக்கரே! உலகமே சபிக்கும் ஜெர்மனியின் சர்வாதிகாரி ஹிட்லரையும் இந்தியாவே சபிக்கும் நாதுராம் கோட்சேவையும் புகழ்ந்து துதிக்கும் பால்தாக்கரே, நெருக்கடி நிலையை வெளிப்படையாக ஆதரித்ததோடு மட்டுமின்றி, இந்திரா காந்தியையும் நெருக்கடிநிலைக்காலக் கதாநாயகனான சஞ்செய் காந்தியையும் வெகுவாகப் புகழ்ந்தார். நெருக்கடி நிலை நடப்பில் இருந்த காலம் முழுவதும் தனது வழக்கமான போராட்டங்களையும் கோரிக்கை முழக்கங்களையும்கூட நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டது சிவசேனா!

நெருக்கடிநிலை ரத்துச் செய்யப்பட்டு, 1977ஆம் ஆண்டு நடந்த மக்களவைத் தேர்தலில் பழைய காங்கிரஸ் என்றும் சிண்டிகேட் காங்கிரஸ் என்றும் ஊடகங்கள் பெயரிட்டிருந்த காங்கிரஸ் கட்சி, ஸம்யுக்த ஸோஷலிஸ்ட் கட்சி, ப்ரஜா ஸோஷலிஸ்ட் கட்சி, சுதந்திராக் கட்சி, பாரதீய லோக் தள், உட்படப் பல கட்சிகளுடன் ஆர் எஸ் எஸ்ஸின் அரசியல் பிரிவான ஜனசங்கம் கட்சியும் இணைந்து இந்திராகாந்திக்கெதிராக, ‘ஜனதாக் கட்சி’யை உருவாக்கித் தேர்தலைச் சந்தித்தனர். அத்தேர்தலில் சிவசேனா போட்டியிடவில்லை என்பதோடு காங்கிரஸ் கட்சியின் வெற்றிக்காகத் தீவிரமாகத் தேர்தல் பணியும் ஆற்றியது. ஆனால் அத்தேர்தலில் ஜனதாக் கட்சி வென்று மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடித்தது. எனினும் ஆர் எஸ் எஸ்ஸின் உறுப்பினர் தகுதியை இழக்க மாட்டோம் என்ற (ஜனசங்க)அமைச்சர்களாயிருந்த வாஜ்பாய் மற்றும் அத்வானியின் பிடிவாதத்தால் --”இரட்டை உறுப்பினர்” எனும் சர்ச்சையால் -- ஜனதா ஆட்சி கவிழ்ந்தது; கட்சியும் உடைந்தது. ஜனசங்கத்தினர் தனியாகப் பிரிந்து பாரதீய ஜனதாக் கட்சியைத் தொடங்கினர்.

ஜனதாக் கட்சி ஆட்சி கவிழ்ந்தபின் 1980ஆம் ஆண்டு நடந்த தேர்தலில் இந்திரா காங்கிரஸ் வென்று மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடித்தது. இந்திராகாந்தி பல மாநில அரசுகளைக் கலைத்த போது மகாராஷ்டிர மாநில அரசையும் கலைத்தார். அங்கு நடந்த சட்டசபைத் தேர்தலிலும் சிவசேனா, காங்கிரஸுக்காக உழைத்தது. காங்கிரஸ் வெற்றி பெற்று முதல்வரானவர் ஒரு முஸ்லிம்!. ஆம்! அப்துல் ரகுமான் அந்துலே!

மீண்டும் காவிக் கூட்டணியில் இணையக் காத்திருந்த சிவசேனாவுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்தது தமிழ்நாட்டில் மீனாட்சிபுரத்தில் நடந்த மதமாற்றம். அகில இந்தியாவையும் உற்று நோக்கச் செய்த இம்மத மாற்றத்தால் ஆர் எஸ் எஸ் மற்றும் வி எச் பி இரண்டும் அதிர்ந்தன. “…….வடகிழக்கு மாநிலங்களில் கிருத்துவ மிஷனரிகளின் மதமாற்றம்…. காஷ்மீரிலும் பஞ்சாபிலும் பிரிவினை கோரும் வன்முறை வெறியாட்டம்….. இந்தியாவுக்கும் இந்துக்களுக்கும் ஆபத்து….” என இவ்விரண்டு இயக்கங்களும் குரல் கொடுக்க, பால்தாக்கரே மீண்டும் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான வெறிப்பேச்சைத் தொடங்கினார். முஸ்லிம்களை மிக எளிதில் கொந்தளிக்கச் செய்வதற்காக அவர்களின் புனிதரான முகமது நபியைப் பற்றிப் பால்தாக்கரே இழிவாகப் பேச, கொதித்துப்போன முஸ்லிம்கள் காங்கிரஸ் சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஏ ஆர் கான் தலைமையில் பால்தாக்கரேயின் படத்துக்குச் செருப்பு மாலையிட்டுக் கண்டன ஊர்வலம் நடத்தினர். கோபமடைந்த சிவசேனாக் கட்சியினர் நடத்திய கலவரத்தில் 258 உயிர்களும் கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்துக்களும் அழிக்கப்பட்டன. காவல் துறையும் சிவசேனாவின் சார்பாக நடந்து கொண்டது. இக்கலவரத்திலும் பால்தாக்கரே மீதோ அவரது சகக் குற்றவாளிகள் மீதோ எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.

1986 ஆம் ஆண்டு சிவசேனா அனுசரித்த காவிவாரமும் கலவரங்களை நடத்தியது. 1992ஆம் ஆண்டு அயோத்தியில் பாபர்மசூதியை இடித்ததிலும் அதைத் தொடர்ந்து நடந்த பம்பாய்க் கலவரத்திலும் சிவசேனைக்கு முக்கியப் பங்குண்டு.

எங்கெல்லாம் வாய்ப்புக் கிடைக்கிறதோ அங்கெல்லாம் முஸ்லிம்களைத் தாக்குவதற்குப் பாலதாக்கரே முன்னணியில் நிற்பார். நெருக்கடிநிலைக் காலத்தில் இந்தியாவின் தலைநகரான டில்லியிலிருந்து முஸ்லிம்களைத் துரத்தும் நடவடிக்கையில் தீவிரமாகச் செயல்பட்டு டில்லி ஜுமா மசூதியில் துப்பாக்கிச்சூடுவரை நடத்திய சஞ்செயைப் பாராட்டியதுபோல, கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலின்போது சஞ்செய் காந்தியின் மகன் வருண் காந்தி "முஸ்லிம்களின் கையை வெட்டுவேன்" என முழங்கியபோது வருணின் பேச்சை வரவேற்றுப் பாராட்டினார். இதோ, இப்போது உலகெங்கும் முஸ்லிம் பெண்கள் அணியும் பர்தாவுக்கு எதிராகவும் பால்தாக்கரே குரல் கொடுத்தாயிற்று!

தனது காவிச்சாயம் கலையாமல் காத்துக் கொள்ளும் பால்தாக்கரேயும் சிவசேனாவும் கருத்துச் சுதந்திரம் என்பது தங்களுக்கு மட்டுமே சொந்தம்; யாரைப்பற்றியும் எதையும் பேசலாம்; எழுதலாம் என்ற கொள்கையுடன் செயல்பட்டு வருவதை அவர்களது பேச்சுக்களும் எழுத்துக்களும் நிரூபித்து வந்துள்ளன! ஆனால் பால்தாக்கரேய்க்கோ சிவசேனாவுக்கோ எதிராக யாராவது பேசினாலோ எழுதினாலோ, கருத்துச் சுதந்திரம், ஊடக உரிமை என்பவையெல்லாம் மறந்துவிடும் சிவசைனிகருக்கு; பேசியவர், எழுதியவர் மீது கடும் தாக்குதலைத் தொடுப்பர்.!

மகாரஷ்டிரமாநில அரசு, பாபாசாகிப் அம்பேத்கரின் நூல்களை வெளியிடும் திட்டத்தில், “Riddles in Hinduism” எனும் அம்பேத்கரின் ஆக்கத்தை வெளியிட்டது. உடனே சிவசேனா களத்தில் இறங்கியது. அம்பேத்கரின் நூல் இந்து மதத்தையும் இந்துக் கடவுளரையும் அவமதிப்பதாகக் கூறி உடனே அந்நூலைத் தடை செய்யுமாறு பெரும் கண்டனப் பேரணியை நடத்திய சிவசேனா, அம்பேத்கரையும் தலித்களையும் இழிவு படுத்திப் பேசிக் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கு மரியாதை(!) செலுத்தியது..

தனக்கு எதிரான விமர்சனங்களையோ கருத்துகளையோ பொறுத்துக் கொள்ளாத சிவசேனா, மம்ரிக் மற்றும் சாம்னா இதழ்கள் மூலம் பத்திரிகையாளார்கள்மீது எழுத்துத் தாக்குதல் நடத்திக் கொண்டிருந்தாலும் நேரடியாக அவர்களைத் தாக்குவதற்கும் தயங்கியதில்லை.

பம்பாயின் வாங்கடே ஸ்டேடியத்தில் இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் விளையாட இருந்த கிரிக்கெட் திடலை சிவசேனாக் குரங்குப்படை குழிகளைத் தோண்டிச் சேதப்படுத்தியது. இதைக் கண்டித்துக் கடுமையான தலையங்கம் எழுதிய 'மகாநகர்' எனும் மராத்தி மொழி இதழின் அலுவலகத்தைத் தாக்கியது சிவசேனா! பத்திரிகையின் கருத்துச் சுதந்திரத்தின் மீதான அராஜகத் தாக்குதலைக் கண்டித்துப் பத்திரிகையாளர்கள் நடத்திய ஊர்வலத்தில் சிவசைனிகர் கல்வீச்சு நடத்தியும் இரண்டு பெண்கள் உட்பட மூவரைக் கடுமையாகத் தாக்கியும் பத்திரிகையாளர்களைக் காயப்படுத்தினர். அவர்களுள் மணிமாலா என்ற ஒரு பெண் பத்திரிகையாளாரின் தலையில் இரும்புத் தடியால் அடித்து அவரது மண்டை ஓட்டைச் சிதைத்தனர். சிவசேனாவின் ரவுடித்தனத்தைத் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் கண்டித்த பெண் பத்திரிகையாளர் ஒருவரைப் பற்றித் தன் பத்திரிகையில் மிக இழிவாகவும் கீழ்த்தரமாகவும் எழுதியதோடு மட்டுமின்றிப் பெண் பத்திரிகையாளர்கள் அனைவரும் விபச்சாரிகள் என்று தலையங்கமும் தீட்டி மகிழ்ந்தது சிவசேனா.

இரண்டாண்டுகளுக்குப் பின் மீண்டும் மகாநகர் இதழ் ஆசிரியரைத் தாக்கினர் சிவசைனிகர். அடுத்த ஆறு மாதத்திற்குள் பால்தாக்கரேயின் நேரடிக் கண்காணிப்பில் பத்திரிகையாளர்கள் பன்னிருவர் தாக்கப்பட்டனர். தொடர்ந்து, மராத்தி மொழியில் அதிகமாக விற்பனையாகும் பத்திரிகையான 'லோக்மத்' இதழின் அலுவலகத்தையும் சிவசேனாவினர் சூறையாடிக் கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாத்தனர். “நான் ஓர் இந்தியன்” என்று சொல்லும் சுதந்திரத்தைக்கூட மறுக்கும் கேவலமான பிறவி பால்தாக்கரே! கிரிக்கெட் வீரர் சச்சின், "நான் ஓர் இந்தியன்; மும்பை அனைவருக்கும் சொந்தமானது" என்று கருத்துக் கூறியதற்காக, "மராத்தியர்களின் மனம் என்னும் பிட்சில் சச்சின் ரன் அவுட் ஆகிவிட்டார்" என்றும் "அவர் கிரிக்கெட்டில் மட்டும் கவனம் செலுத்த வேண்டும்; அரசியல் விளையாட்டில் அவர் ஈடுபடுவது சரியில்லை" என்றும் பால்தாக்கரே சாம்னா இதழில் தலையங்கத்தில் சச்சினைச் சாடிக் கடுமையாக எழுதியிருந்தார்.

தனிநபர் தம் வாழ்க்கைத் துணையைத் தேடும் விஷயத்தில்கூடப் பிறரின் உரிமையை விமர்சிப்பது இன்னும் கேவலமானது! இந்தியாவின் டென்னிஸ் தாரகை சானியா மிர்ஸா, பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர் சோயப் மாலிக்கை மணம் செய்துகொண்டதற்குக்கூட எதிர்ப்பு தெரிவித்துப் போராட்டம் நடத்தினர் சிவசைனிகர்.

பாட்டன் பால்தாக்கரேயைப் போலவே கருத்துச் சுதந்திரத்தை அனுமதிக்காதவர் ஆதித்யதாக்கரே! அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர் ஜேம்ஸ் லாயின் (James W. Laine) என்பவர் எழுதிய Shivaji: Hindu King in Islamic India என்ற நூலைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தச் சொன்ன தாத்தா பால்தாக்கரேவின் வழியில், ரோஹிந்தன் மிஸ்த்ரி (Rohinton Mistry) எழுதிய Such a Long Journy எனும் நாவலை சிவசேனாவின் மாணவர் பிரிவான ‘பாரதீய வித்யார்த்தி சேனா’ மூலம் எரித்தார் ஆதித்யதாக்கரே! ("ரோஹிந்தனின் அதிர்ஸ்டம், அவர் கானடாவில் இருக்கிறார்; இங்கே இருந்திருப்பார் எனில் அவரையும் கொளுத்தியிருப்போம்" என்று பாரதீய வித்யார்த்தி சேனாவின் அங்கமான ஒருவன் டி.வி. கேமிராவின்முன் தைரியமாகச் சொன்னான்.) மும்பைப் பல்கலைக் கழகத்தின் பாடத்திட்டத்தில் இருந்து ரோஹிந்தன் மிஸ்த்ரியின் நாவலை அகற்றும்படி, இருபத்துநான்கு மணி நேரக் காலக்கெடு கொடுத்து ஆதித்ய தாக்கரே நடத்திய அதிரடிப் போராட்டமும் அதற்குப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் பணிந்ததும் ஆதித்யாவைச் சிவசேனாவின் இளைஞர் அணியின் தலைவர் பொறுப்புக்குப் பால்தாக்கரே நியமித்ததன் பின்னணியாக இருக்கலாம்.

பால்தாக்கரேயுடன் பிணங்கிக் கொண்டு, சிவசேனாவுக்குப் போட்டியாக, பால்தாக்கரேயின் கொள்கைகளைத் தாங்கித் தனியாக, ‘மகாராஷ்ட்ர நவநிர்மான் சேனா’வைத் தொடங்கி நடத்தும் ராஜ்தாக்கரேயின் தலைமையில்தான் முன்னர் இயங்கியது பாரதீய வித்யார்த்தி சேனா. அப்போது ராஜ்தாக்கரேயால் கவரப்பட்டு அவரின் தலைமையில் அணிவகுத்திருந்த மாணவர்களும் இளைஞர்களும் இப்போது அவரின் ‘மகாராஷ்ட்ர நவநிர்மான் சேனா’வில் பெருமளவில் இணைந்துள்ளனர். கடந்த 2009 சட்டமன்ற தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிட்டு 6 % வாக்குகளைப் பிரித்து, இனி பாஜக - சிவசேனா ஆட்சி என்பது பகல் கனவோ என எண்ணும் அளவுக்கு ராஜ்தாக்கரேயால் ஏற்பட்ட பாதிப்பு, இனி வரும் தேர்தல்களில் சிவசேனாவுக்கு ஏற்படக்கூடாது என்ற முன்னெச்சரிக்கையுடன் இளைஞர்களைக் கவருவதற்காக ஆதித்ய தாக்கரேயை யுவசேனாவின் தலைவராக நியமித்துள்ளார் பால்தாக்கரே!

சிவசேனாவின் முதல் எடிஷனான பால்தாக்கரேயின் திருத்தப்படாத பதிப்பாகவே மூன்றாம் எடிஷனான ஆதித்யதாக்கரே இந்த ஆண்டின் தசராவில் வெளிவந்து இருப்பது, சிவசேனாவில் எவ்வித மாற்றத்தையும் திருத்தத்தையும் யாரும் எதிர்பார்க்கக் கூடாது என்ற செய்தியைத்தான் கூறுகிறது என்பது இதுவரையிலான அதன் நடவடிக்கைகள் நாட்டுக்கு உணர்த்தும் பாடம்.